Inhouden seizoen 32

[Kiki_Dee]

Zeg nu alsjeblieft niet dat er wéér een relatiebreuk aankomt h

Ik zou Peter alleszins geen ongelijk geven met dat zweverig gedoe van Christine!

[heidiw]

Kaat werd dus ingespoten met een synthetisch opioide dat nergens, behalve illegaal, te verkrijgen is. Gemaakt zoals andere bepaalde illegale "producten"?
Even terug naar de trailer dus. Femke gaat binnen in een afgelegen huis waarna een explosie volgt. Is dit een Breaking Bad scenario waarbij de keuken ontploft?

[satine]

k zou Peter alleszins geen ongelijk geven met dat zweverig gedoe van Christine!

Ik denk dat de breuk eerder van haar kant zou komen, dan van hem.

[taaigetje]

Je moet het zelfs niet denken, wees er maar zeker dat het Christine zal zijn. Ik hoop wel dat er iets zal komen dat de ballon doorprikt en ze terug met de voeten de grond raakt. Dat zal dan wel met een schok zijn vrees ik.
Dat vind ik eigenlijk wel van thuis...ze blijven dingen aankaarten uit het echte leven...
wat met Femke, Andreas, Christine, de verkrachtingen gebeurt zijn dingen die je elke dag ziet, hoort, leest.

Het is zelfs niet meer 'ver van mijn bed', maar naast je deur. In onze doorgaans rustige en mooie straat is reeds 2 keer een wietplantage ontdekt, in de gemeente al verschillende voordeuren ontploft en je zou schrikken hoe vaak je een "Anjari" passeert. ze zien er niet allemaal uit als blonde elfjes. Iedereen zal wel namen kunnen noemen van bekende en minder bekende, grote en kleine organisaties die hun leden "begeleiden" denk ik, nee? En witwassen en drugs met alle gevolgen erbij, ook dagelijkse kost.

er zijn nogal wat kijkers die vinden dat het erover gaat, dat het in een familiereeks niet zou getoond mogen worden, dat er kinderen meekijken.
maar "thuis" wordt niet op Ketnet uitgezonden, en is geen kinderprogramma tenslotte. En jongeren zien ook wel dat de wereld geen sprookjesland is. Je bent er als ouder om te bepalen wat je kinderen aankunnen, en eventueel feedback te geven.

[taaigetje]

alleen vind ik ook dat sommige plots ook wat meer uitgediept mogen worden, een einde eraangebreid. ik hoop dus alsnog te weten te komen bijvoorbeeld waarom Dennis in beginsel persé Cody wou opzadelen met de schuld van de aanrandingen.

[catherine]

alleen vind ik ook dat sommige plots ook wat meer uitgediept mogen worden, een einde eraangebreid. ik hoop dus alsnog te weten te komen bijvoorbeeld waarom Dennis in beginsel persé Cody wou opzadelen met de schuld van de aanrandingen.
0

Misschien een toevallig gekozen persoon, als bliksemafleider? Doordat Cody een eigen bureau had kon hij aan zijn DNA.
Maar je hebt gelijk. En het plots erg stil rond Dennis.. ze moeten nog echte bewijzen vinden. Heeft Emma eigenlijk getuigd wat Dennis tegen haar gezegd heeft?

[martha]

Ik had eerlijk gedacht dat Cody als player, een verhouding heeft gehad met Dennis zijn vrouw. Hoe lang waren die twee uit elkaar ? 2 jaar denk ik.

In onze doorgaans rustige en mooie straat is reeds 2 keer een wietplantage ontdekt,

Ik woon in een dorp in de westhoek (denk aan buurgemeente van het dorp van eigen kweek) en een tiental jaren geleden, in het huis,twee huizen verder dan het mijne tijdens een ontruiming door het gerecht (de huurders (fransen)waren al lang met de noorderzon vertrokken) is in de kelder een wietplantage ontdekt (die was verwaarloosd en kapot) maar toch. Direct de mannen met de witte pakken want omdat de huurder spoorloos was dachten ze dat er ook een lijk ergens ging liggen maar gelukkig niet. Ik had geen contact met hen gehad, niemand eigenlijk van de buren. Dus ja, verhaallijnen in Thuis zijn soms uit het leven gegrepen, maar wel met drama overgoten want het moet blijven boeien. Neem nu het nieuwe personage die MS heeft. Mijn dochter kreeg die diagnose 5 jaar geleden en geeft nog altijd les. Ze kan natuurlijk niet meer zoveel dingen zoals vroeger maar ze blijft positief. Ze was in eerste instantie blij dat MS aan bod kwam in Thuis maar zette direct een groot vraagteken bij het feit dat het om een heel zeldzame vorm van MS is dat het personage heeft en dat thuiskijkers nu gaan denken dat MS patienten altijd in een rolstoel belanden wat zeker niet waar is. Gemiste kans dus.

[taaigetje]

dat thuiskijkers nu gaan denken dat MS patienten altijd in een rolstoel belanden wat zeker niet waar is. Gemiste kans dus.

Dat is inderdaad soms wel zo. Dat door de plot een verkeerd beeld ontstaat over situaties. Teveel wordt uitvergroot, of net te weinig uitgediept.
Onze dochter was bijvoorbeeld wat teleurgesteld toen endometriose genoemd werd bij Anna. Ze had gehoopt dat daar iets meer over gezegd zou worden. Zijzelf heeft 20 jaar moeten wachten op de diagnose, een paar keer met crisis op spoed beland, hier en in Canada. Tot we ze hei zo na kwijt waren door een buikvliesontsteking. Ze was nog geen 30, maar andere organen waaronder darmen waren al aangetast, en inmiddels was er ook adenomiose, baarmoeder werd weggenomen. Ze is nu 47 jaar en echt pijnvrij is ze nooit geweest, nu wordt het weer erger en komt een nieuwe operatie in zicht. Natuurlijk is dit dan weer wel de extreme vorm. Ze had ook niet de verwachting dat men dat zou uitdiepen. Dat ze teleurgesteld was, kwam wel doordat het leek alsof Anna eventjes endometriose had en hopla, het was over, en er werd nooit meer op teruggekomen, terwijl de endo in de meeste gevallen nooit verdwijnt, de onwetendheid blijft, de diagnose soms nog altijd jaren op zich laat wachten.

Ook neurodiversiteit bijvoorbeeld...ik weet niet meer, er was voor Andreas nog een personage. En het is wel zo dat er veel vormen zijn, maar in het geval van Andreas is men er wel een heel extreem raar potje van aan het maken.

[catherine]

@martha en taaigetje, veel sterkte voor jullie dochters.

Wat Andreas betreft heb ik wel wat ervaring met CVA door mijn man (intussen) zaliger en andere lotgenoten die ik door hem heb leren kennen. En ja, de restverschijnselen uiten zich op diverse manieren en in meer of mindere mate. Maar bij Andreas zie ik het plaatje wel: de afasie (maar hij gaat goed vooruit, bij mijn man was dat niet zo), de overprikkeling die ertoe leidt dat je geen drukte of gezelschappen aankan waar bv mensen door elkaar praten. Vandaar die noise cancelling koptelefoon van hem. Moeilijk kunnen multi-focussen. De neiging om zich wat te isoleren…

Zijn AI-relatie met Tara hebben ze er dan weer ingestopt omdat dat een nieuw fenomeen is. Hoewel het in zijn geval goed uitkomt dat hij die contacten volledig onder controle heeft. Aan en uit wanneer hij wil en waar hij wil. Maar het is natuurlijk hopeloos onecht! Benieuwd hoe dat verder gaat evolueren

BTW Rosa (met heel andere restverschijnselen) smeet er gisteren in Bar Madam nog uit hoe ongeremd zij was geworden sinds haar beroerte. Ook dat is een gekend fenomeen bij sommigen. En eigenlijk vertolkt ze dat redelijk consequent sinds haar CVA, of we dat nu fijn vinden aan haar of niet. Alleen zijn de meeste patiënten zich daar niet van bewust..

[taaigetje]

tja, de gevolgen van CVA daar "geniet" ik ook nog van, alhoewel ik ongelooflijk veel geluk heb. Mijn spraak is helemaal terug, mijn ledematen werken redelijk terug wat mee, maar waar niemand, ook ikzelf geen erg in had...bij testen voor een achteruitgaand gehoor kwam uit dat iets niet verstaan niet enkel daardoor komt, maar doordat ik woorden of snel gesproken zinnen soms pas enkele seconden later verwerk en dat blijkt dan een gevolg te zijn van de CVA, de hersenen, niet de slechtere oren. Ik ben dus nu gestopt met altijd direkt "watte" te zeggen maar wacht tot het woord als het ware voor mijn ogen verschijnt
Ongeremd zoals Rosa zit er gelukkig voor de omgeving niet in.

De meeste dingen bij Andreas zie ik hier thuis ook met een hoogbegaafd neurodiversje met ADHD. Ik bedoelde maar dat bij Andreas nogal veel totaal verschillende symptomen op korte tijd in 1 persoontje gegoten zijn. Soms vloekt het wat. Moet voor de acteur ook niet makkelijk zijn om zich telkens in te leven. Maar ik begrijp in deze de bedoeling van de scenaristen wel.

Ik vind ook wel goed dat bij de plot van Dennis getoond wordt hoe verschillend slachtoffers de gevolgen verwerken.

En @Martha, veel sterkte aan je dochter, ik heb een vriendin met MS, 70 jaar nu, nog zeer actief bezig in de MS-liga. Maar gemakkelijk is dikwijls toch iets heel anders.
@Catherine, ook voor jou bedankt voor je medeleven en sterkte terug, want je bent ook niet gespaard. We krijgen allemaal zo op tijd en stond onze rugzak te dragen