Thuisforum.be

Ja Judith... Zo had ik het eerlijk gezegd niet meteen bekeken
Hopelijk krijgt ze inderdaad steun, al is het van Lyn of Cody - of zelfs Brik... Maar een luisterend oor zal ze zeker kunnen gebruiken, ook als er met Emma niets lichamelijk aan de hand, mentaal zal het voor alle betrokkenen wel zeer zwaar worden.
Ik hoop dat het iemand is die haar oprecht wil steunen en vreemd genoeg komt dan ook wel Robin bij mij in het vizier. Ik vind hem enorm gegroeid de laatste tijd en hij en Judith hebben nooit echt problemen gehad, toch? Of vergeet ik iets?

Judith, vooral Judith - en uiteraard ook Emma!

Maar ook Britt, die elke dag wordt geconfronteerd met valse Rosa, en dan ook nog wordt terecht gewezen door Diva Niels, omdat hij beslist dat ze lief moet doen.
Terwijl Femke wanhopige pogingen doet om terug boven water te komen en daarbij alleen maar foute beslissingen neemt, jammer genoeg.

Alle slachtoffers maar nu vooral toch Sunny. Het is erg voor vrouwen en meisjes, dat valt niet te minimaliseren. Voor vrouwen is echter al een hele weg afgelegd om het taboe te doorbreken en de schuld niet meer automatisch op zich te nemen. Voor mannen is dat helaas nog niet het geval. En als de schaamte zo diep zit dat je er zelfs met je beste maat niet kan over praten moet dat gevoel van machteloosheid toch heel diep zitten.

Ik denk dat het voor iedereen altijd erg is, zowel voor mannen als voor vrouwen.
Het bewust meemaken is erg, maar onder verdoving zeker ook wel - omdat er dan niet geweten is wat er precies gebeurd is en dat bij velen de paniek en de fantasie er nog een schepje bovenop gaat doen, over wat het eventueel geweest is.

Maar ik vind het wel goed dat dit ook eens aan bod komt, misschien dat mannen dan niet alleen beseffen dat het hen zelf ook zou kunnen overkomen, maar ook dat iemand die aangerand en/of verkracht wordt, geen schuld daaraan heeft.
Eender wanneer, eender waar, eender wat er gedronken of gebruikt is, eender welke kleding er gedragen werd,... de schuld ligt ALTIJD bij de dader.

satine schreef: vr 16 okt 2026, 13:48 Eender wanneer, eender waar, eender wat er gedronken of gebruikt is, eender welke kleding er gedragen werd,... de schuld ligt ALTIJD bij de dader.

Zo is dat! Maar er is helaas nog een lange weg te gaan voor we volledig vanonder het juk van schuld en boete kunnen krabbelen. Zelfs al is het er al veel op verbeterd met vrouwelijke politieagenten die je verklaring afnemen, zorgcentra...
Maar wat had Dennis nu ook alweer in die flesjes gedaan? Was dat ketamine? Dan moet die verduiveld goed op de hoogte zijn van de dosering want de grens tussen te weinig/te veel is extreem dun. Dus rijst nu de vraag of hij nog ergens op een pijnkliniek gewerkt heeft. Het is nietcalleen letterlijk een paardenmiddel maar wordt ook in een zeer gecontroleerde omgeving gebruikt als pijnmedicatie. En daar gaan ellenlange vragenlijsten en berekeningen aan vooraf.

Ja, ik dacht dat ze ketamine in het bloed van Jonas hadden gevonden

en als het zo berekend moet worden speelt het gewicht dan ook geen rol? Want ik denk dat Sunny wel een pak zwaarder is dan Jonas…

Het was inderdaad ketamine - wat door sommigen ook 'recreatief' gebruikt wordt en dus een reëel risico inhoudt
Maar in Thuis komt het allemaal niet zo nauw, net zoals het been van Emma dat ze 'gelukkig hebben kunnen redden' en ze is van de schotwonde ook niet doodgebloed, maar 'ze heeft veel chance gehad, want het was geen slagader' - zoals elders hier al door Heidi werd aangehaald.

Soms moeten we die dingen echt wel een een korrel zout nemen, en vaak ook met een soeplepel

Neemt niet weg dat ik wel mee leef met sommige personages die het momenteel moeilijk hebben.
En dan denk ik ook aan Britt - en ook aan Andreas met zijn moeder die de navelstreng echt niet door geknipt krijgt.

Peter. Wat een gedoe. Een vrouw een schoonmoeder en een werknemer

jessie V. schreef: wo 21 okt 2026, 10:29Peter.

En de moeder van zijn kind, die gevaarlijke spelletjes speelt met mensen die voor niks terugdeinzen...

Frank en Simonne, maar ook Greet. Het gesprek met Peter was mooi en sereen, en toch zie je de pijn en machteloosheid er vanaf druipen.